Σχετικά: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=841343&lngDtrID=244
19/10/07
18/10/07
300 κλόουν
Περίπου 300 κλόουν από το Μεξικό και τη Λατινική Αμερική συμμετείχαν στο Διεθνές Συνέδριό τους που έγινε στην Πόλη του Μεξικό στις 15 Οκτωβρίου.
Καλά οι δικοί μας 300 πώς και έχασαν τέτοιο γεγονός;
http://edition.cnn.com/2007/TRAVEL/07/01/daily.snapshot/index.html
Οι γραβάτες τούς ενώνουν...
...μόνο εκείνο το μπαστούνι φαίνεται να χαλάει το σκηνικό. Διαβάστε τις μεταξύ των "τέως" φιλοφρονήσεις και την κοινή τους πλεύση για το Κυπριακό:
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=841047&lngDtrID=244
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=841047&lngDtrID=244
15/10/07
Οι δάφνες του Καίσαρα
Σωποδήποτε, η δουλειά ενός πολιτικού είναι σκέτος... τουρισμός. Και οπωσδήποτε ο έμφυτος ανδρικός εγωισμός, ποτισμένος με ματαιοδοξία, ενίοτε κάνει τους αρχηγούς να δεσμεύονται για πράγματα που δεν αγοράζονται ακόμα και με όλο το χρυσάφι του κόσμου, όπως για παράδειγμα, η συνείδηση των πολιτών.
Από μια τέτοια συγκυρία, ο Γιωργακίξ και ο φίλος του Βαγγελίξ βρίσκονται στην Χαριλάου και αναγκάζονται να παλέψουν για την... καρέκλα τους, παρέα με τον παντοτινό τους σύντροφο Κωστίξ. Και χωρίς να το θελήσουν θα γίνουν οι ηθικοί αυτουργοί της παρακμής της παράταξής τους, μια παρακμή που θα οδηγήσει σιγά-σιγά στην πτώση της «σοσιαλιστικής» αυτοκρατορίας.
Την επόμενη φορά που θα σας προσφέρουν αυτό που δεν αγοράζεται μ' όλο το χρυσάφι του κόσμου, προσπαθήστε να καταπνίξετε την εγωιστική σας φύση. Γιατί οι μπούφλες είναι πάμφηνες και μπορεί να γίνουν και παντοτινές.
Οι «Δάφνες του Καίσαρα» ανήκουν στη συλλογή των περιπετειών του Αστερίξ σε κείμενα του R. Coscinny και σκίτσα του A. Uderzo.
13/10/07
Επαναστάτης με τα όλα του!
Το απόγευμα της Τρίτης ο Ολυμπιακός υποδέχθηκε την Σαχτάρ Ντόνετσκ για ένα φιλικό παιχνίδι. Μπορεί οι «ερυθρόλευκοι» να πήραν την νίκη με 3-2 ανατρέποντας το εις βάρος τους 2-0 ωστόσο, αυτός που συγκέντρωσε πάνω του τα βλέμματα όλων ήταν ο προπονητής της Σαχτάρ, Μιρτσέα Λουτσέσκου.
Ο Ρουμάνος τεχνικός, εξοργισμένος από την υπόδειξη του διαιτητή κ. Ζωγράφου για πέναλτι στο 2-2 του Ολυμπιακού μπήκε στο γήπεδο και ενώ το σκορ ήταν ήδη 3-2, κατευθύνθηκε προς τον κ. Ζωγράφο και αφού του είπε μερικά… γαλλικά, κάλεσε τους παίκτες του να φύγουν! Μια κίνηση που ομολογούμε πως περιμέναμε πάρα πολύ καιρό εμείς στους «Γεφυρισμούς» να δούμε από κάποιον άνθρωπο του αθλητισμού.
Ακόμη κι αν ήταν απέναντι στον Ολυμπιακό, ο Λουτσέσκου έδειξε πως ο προπονητής, και οποιοσδήποτε από την ομάδα, πρέπει πάνω από όλα να σέβεται το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό και όταν αυτό βλέπει πως αδικείται… να σηκώνεται και να αποχωρεί ως ένδειξη διαμαρτυρίας.
Σκεφτείτε μονάχα ένα… αν ο Παναγιώτης Γιαννάκης είχε πάρει την «επίσημη αγαπημένη» από το παρκέ της Μαδρίτης στον ημιτελικό του φετινού Eurobasket και είχε φύγει, τι θα είχατε σκεφτεί; Θα σας πω εγώ: «Μπράβο στον Γιαννάκη! Κράτησε την αξιοπρέπειά μας ψηλά! Τους άξιζε με τέτοια διαιτησία»!
Και δίκιο θα είχατε. Διότι η επανάσταση δεν είναι θέμα συγκυριών και προγραμματισμού… είναι θέμα ιδεολογίας και ξεσπάει ξαφνικά!
Ο Ρουμάνος τεχνικός, εξοργισμένος από την υπόδειξη του διαιτητή κ. Ζωγράφου για πέναλτι στο 2-2 του Ολυμπιακού μπήκε στο γήπεδο και ενώ το σκορ ήταν ήδη 3-2, κατευθύνθηκε προς τον κ. Ζωγράφο και αφού του είπε μερικά… γαλλικά, κάλεσε τους παίκτες του να φύγουν! Μια κίνηση που ομολογούμε πως περιμέναμε πάρα πολύ καιρό εμείς στους «Γεφυρισμούς» να δούμε από κάποιον άνθρωπο του αθλητισμού.
Ακόμη κι αν ήταν απέναντι στον Ολυμπιακό, ο Λουτσέσκου έδειξε πως ο προπονητής, και οποιοσδήποτε από την ομάδα, πρέπει πάνω από όλα να σέβεται το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό και όταν αυτό βλέπει πως αδικείται… να σηκώνεται και να αποχωρεί ως ένδειξη διαμαρτυρίας.
Σκεφτείτε μονάχα ένα… αν ο Παναγιώτης Γιαννάκης είχε πάρει την «επίσημη αγαπημένη» από το παρκέ της Μαδρίτης στον ημιτελικό του φετινού Eurobasket και είχε φύγει, τι θα είχατε σκεφτεί; Θα σας πω εγώ: «Μπράβο στον Γιαννάκη! Κράτησε την αξιοπρέπειά μας ψηλά! Τους άξιζε με τέτοια διαιτησία»!
Και δίκιο θα είχατε. Διότι η επανάσταση δεν είναι θέμα συγκυριών και προγραμματισμού… είναι θέμα ιδεολογίας και ξεσπάει ξαφνικά!
Άρμεγε λαγούς...
... και κούρευε εργαζόμενους!
Άλλες σχετικές παροιμιώδεις φράσεις:
"Θα γίνει του ασφαλιστικού"
"Είσαι και πολύ Γκαργκάνας"
"Εκθεσούλι, εκθεσούλι, αδειάζει το σακκούλι"
12/10/07
Μην το πείτε… ούτε του παπά!
Άποψη της κερκίδας των ένθερμων φιλάθλων του ΠΑΟΚστον αγώνα με το Θρασύβουλο για το Κύπελλο Ελλάδας.
Το Κύπελλο ποδοσφαίρου Ελλάδας απέδειξε για μια ακόμη φορά πως είναι ο θεσμός των εκπλήξεων. Μια εξ αυτών έγινε χτες, στο Δημοτικό Στάδιο Φυλής, όπου ο Θρασύβουλος απέκλεισε τον ΠΑΟΚ διασύροντάς τον με 4-2!
Οι φίλοι του Δικέφαλου του Βορρά μετά το 3-0 έστρεψαν την πλάτη τους στο γήπεδο ως ένδειξη διαμαρτυρίας και τραγουδούσαν συνθήματα για την ιστορία της ομάδας και όχι για τους ποδοσφαιριστές της οι οποίοι είχαν παραδοθεί σε μια ομάδα δεύτερης εθνικής γεμάτη πάθος.
Πέραν του Φερνάντο Σάντος ο οποίος κοιτούσε από τον πάγκο τους παίκτες του να παραπαίουν, μια ακόμη φιγούρα δεν ξεκόλλησε το βλέμμα της από το γήπεδο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα. Ο ανώνυμος πάτερ στο πάνω δεξιά μέρος της φωτογραφίας από την εξέδρα των φίλων του ΠΑΟΚ, είναι παρών σε κάθε παιχνίδι του Δικέφαλου τόσο εντός όσο και εκτός έδρας.
Τα χρόνια του δεν δικαιολογούν το κουράγιο του. Αυτός όμως αποδεικνύει πως πιστεύει σε δυο πράγματα: πρώτα, και πάνω από όλα, έχει αφιερώσει εμφανώς την ζωή του στον Ύψιστο και το βλέμμα του πραγματικά αντανακλά την ψυχική του ηρεμία. Δεύτερη πίστη του ιερέα είναι ο ΠΑΟΚ. Μια ομάδα με ιστορία και φίλους άξιους για πολλά τρόπαια αλλά και για πολλούς… εξορκισμούς!
Όπως και να έχει, αυτή η εικόνα ισούται πραγματικά με 1.000 ίσως και παραπάνω λέξεις. Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι λέξεις αυτές είναι κάτι περισσότερο από 200… Αυτές είναι οι όμορφες στιγμές της ζωής… Κανείς δεν τον ακούμπησε, κανείς δεν τον ειρωνεύτηκε. Απλώς υπάρχει και ασκεί το δικαίωμα της πίστης του: πάει στην «εκκλησία»-γήπεδο και «προσκυνάει» τον δικό του δεύτερο θεό, τον ΠΑΟΚ!
Οι φίλοι του Δικέφαλου του Βορρά μετά το 3-0 έστρεψαν την πλάτη τους στο γήπεδο ως ένδειξη διαμαρτυρίας και τραγουδούσαν συνθήματα για την ιστορία της ομάδας και όχι για τους ποδοσφαιριστές της οι οποίοι είχαν παραδοθεί σε μια ομάδα δεύτερης εθνικής γεμάτη πάθος.
Πέραν του Φερνάντο Σάντος ο οποίος κοιτούσε από τον πάγκο τους παίκτες του να παραπαίουν, μια ακόμη φιγούρα δεν ξεκόλλησε το βλέμμα της από το γήπεδο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα. Ο ανώνυμος πάτερ στο πάνω δεξιά μέρος της φωτογραφίας από την εξέδρα των φίλων του ΠΑΟΚ, είναι παρών σε κάθε παιχνίδι του Δικέφαλου τόσο εντός όσο και εκτός έδρας.
Τα χρόνια του δεν δικαιολογούν το κουράγιο του. Αυτός όμως αποδεικνύει πως πιστεύει σε δυο πράγματα: πρώτα, και πάνω από όλα, έχει αφιερώσει εμφανώς την ζωή του στον Ύψιστο και το βλέμμα του πραγματικά αντανακλά την ψυχική του ηρεμία. Δεύτερη πίστη του ιερέα είναι ο ΠΑΟΚ. Μια ομάδα με ιστορία και φίλους άξιους για πολλά τρόπαια αλλά και για πολλούς… εξορκισμούς!
Όπως και να έχει, αυτή η εικόνα ισούται πραγματικά με 1.000 ίσως και παραπάνω λέξεις. Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι λέξεις αυτές είναι κάτι περισσότερο από 200… Αυτές είναι οι όμορφες στιγμές της ζωής… Κανείς δεν τον ακούμπησε, κανείς δεν τον ειρωνεύτηκε. Απλώς υπάρχει και ασκεί το δικαίωμα της πίστης του: πάει στην «εκκλησία»-γήπεδο και «προσκυνάει» τον δικό του δεύτερο θεό, τον ΠΑΟΚ!
Αφιερωμένο εξαιρετικά στον Κωνσταντίνο Λαβίθη
10/10/07
Παραβολές στις υπερβολές
Ο Ιησούς, ο Μωυσής και ένας γεράκος παίζουν γκολφ.
Πιάνει πρώτος ο Μωυσής το μπαστούνι και ρίχνει μία... τσααααφ και η μπάλα πέφτει μέσα σε μια λιμνούλα με νερό.
Πάει προς τα ΄κεί, ακουμπάει τη λιμνούλα με το ραβδί του και... κλααατς... ανοίγουν τα νερά.
Περπατά μέσα στην κοίτη, ρίχνει μια με το μπαστούνι του και να η μπάλα μέσα στην τρύπα!
Σειρά του Ιησού: Ρίχνει μια μακρινή μπαλιά βζζζιιιινν και μπλουμ πάλι η μπαλίτσα μέσα στη λιμνούλα.
Πάει ο Ιησούς περπατάει πάνω στα νερά κάνει ένα νεύμα με το χέρι του, η μπαλίτσα ανεβαίνει στην επιφάνεια και στέκεται. Την χτυπά ξανά ο Ιησούς, και αυτή πάει μέσα στην τρύπα!
Σειρά του γεράκου τώρα... Αλλά με τι καρδιά να παίξει με όλα αυτά που βλέπει;
Ρίχνει μια με το μπαστούνι βζζζιιιινν...... και η μπάλα πέφτει μέσα στο νερό και την καταπίνει ένα ψάρι.
Εκείνη την ώρα πετάει ένας γλάρος, βουτάει, πιάνει το ψάρι από τη λιμνούλα και το καταπίνει.
Όπως σηκώνεται να φύγει ο γλάρος πετάγεται ένας κυνηγός μέσα από τους θάμνους και με την καραμπίνα τού ρίχνει μια και τον πετυχαίνει.
Όπως τον παίρνουν τα σκάγια ο γλάρος ανοίγει το στόμα του και ελευθερώνει το ψάρι.
Το ψάρι πέφτει κάτω και όπως σπαρταράει του φεύγει η μπαλίτσα μέσα από το στόμα.
Πιάνει πρώτος ο Μωυσής το μπαστούνι και ρίχνει μία... τσααααφ και η μπάλα πέφτει μέσα σε μια λιμνούλα με νερό.
Πάει προς τα ΄κεί, ακουμπάει τη λιμνούλα με το ραβδί του και... κλααατς... ανοίγουν τα νερά.
Περπατά μέσα στην κοίτη, ρίχνει μια με το μπαστούνι του και να η μπάλα μέσα στην τρύπα!
Σειρά του Ιησού: Ρίχνει μια μακρινή μπαλιά βζζζιιιινν και μπλουμ πάλι η μπαλίτσα μέσα στη λιμνούλα.
Πάει ο Ιησούς περπατάει πάνω στα νερά κάνει ένα νεύμα με το χέρι του, η μπαλίτσα ανεβαίνει στην επιφάνεια και στέκεται. Την χτυπά ξανά ο Ιησούς, και αυτή πάει μέσα στην τρύπα!
Σειρά του γεράκου τώρα... Αλλά με τι καρδιά να παίξει με όλα αυτά που βλέπει;
Ρίχνει μια με το μπαστούνι βζζζιιιινν...... και η μπάλα πέφτει μέσα στο νερό και την καταπίνει ένα ψάρι.
Εκείνη την ώρα πετάει ένας γλάρος, βουτάει, πιάνει το ψάρι από τη λιμνούλα και το καταπίνει.
Όπως σηκώνεται να φύγει ο γλάρος πετάγεται ένας κυνηγός μέσα από τους θάμνους και με την καραμπίνα τού ρίχνει μια και τον πετυχαίνει.
Όπως τον παίρνουν τα σκάγια ο γλάρος ανοίγει το στόμα του και ελευθερώνει το ψάρι.
Το ψάρι πέφτει κάτω και όπως σπαρταράει του φεύγει η μπαλίτσα μέσα από το στόμα.
Η μπαλίτσα τότε χοροπηδά και μπαίνει στην τρύπα!!!
Γυρίζει τότε ο Ιησούς και λέει στον γεράκο:
- Ρε συ πατέρα είπαμε να παίξουμε γκολφ. Μη το ξεφτιλίσουμε και τελείως ...
Σημ.: Το ανέκδοτο μάς το έστειλε η Δώρα και το σκίτσο προήλθε με σχετικές παρεμβάσεις επί του Πινόκιο της σελίδας www.taurusvoice.co.uk/pinocchio.htm
Γυρίζει τότε ο Ιησούς και λέει στον γεράκο:
- Ρε συ πατέρα είπαμε να παίξουμε γκολφ. Μη το ξεφτιλίσουμε και τελείως ...
Σημ.: Το ανέκδοτο μάς το έστειλε η Δώρα και το σκίτσο προήλθε με σχετικές παρεμβάσεις επί του Πινόκιο της σελίδας www.taurusvoice.co.uk/pinocchio.htm
9/10/07
Σε αγκαλιάζω με όλο τον επαναστατικό μου ζήλο
Η καρδιά του Τσε μπορεί να έπαψε να χτυπά ακριβώς πριν 40 χρόνια, τα παγκόσμια κινήματα όμως απόκτησαν ακόμα ένα φάρο. Χτες αργά τη νύχτα οι αγαπητοί ακροατές του "Ανεμολογίου" σχολίασαν, ποικιλοτρόπως, τη μυθική προσωπικότητά του, αλλά και το «εργοστάσιο» που έχει στηθεί γύρω της. Ωστόσο σημασία έχει ένα πράγμα: ο κάθε άνθρωπος που «αγοράζει» Τσε εκφράζει τη δική του επανάσταση. Έτσι ως φόρο τιμής στο μεγάλο επαναστάτη διαλέξαμε απλώς να επισημάνουμε ακριβώς αυτό.
Η φωτογραφία δείχνει τους φιλάθλους της Λιβόρνο στον αγώνα της ομάδας τους με την Λούκτσεσε την περίοδο 2000-2001, οπότε ήταν στη Γ1 κατηγορία του Καμπιονάτο. Σήμερα, παρόλο που η Λιβόρνο βρέθηκε «από τα αλώνια στα σαλόνια» (Α΄ κατηγορία) οι φίλαθλοί της εξακολουθούν να κυματίζουν τις ίδιες σημαίες.
Η φωτογραφία δείχνει τους φιλάθλους της Λιβόρνο στον αγώνα της ομάδας τους με την Λούκτσεσε την περίοδο 2000-2001, οπότε ήταν στη Γ1 κατηγορία του Καμπιονάτο. Σήμερα, παρόλο που η Λιβόρνο βρέθηκε «από τα αλώνια στα σαλόνια» (Α΄ κατηγορία) οι φίλαθλοί της εξακολουθούν να κυματίζουν τις ίδιες σημαίες.
Σημ.: Ο τίτλος αποτελεί την τελευταία φράση της αποχαιρετιστήριας επιστολής του Τσε Γκεβάρα προς τον Φιντέλ Κάστρο στις 3 Οκτώβρη 1965.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
